Dawniej, w wyobrażeniach astrologów, takie położenie Wenus rozpoczynało nowy czas, nowy etap, ale również mogło skutkować unicestwieniem tej symbolizującej miłość planety. Dziś wiemy, że nie ma dla wędrującej Wenus takiego zagrożenia, ale to właśnie dawne wierzenia zainspirowały choreografów do stworzenia swojego dzieła. Taneczna forma spektaklu zbudowana jest z połączenia różnych dziedzin tańca scenicznego (balet, taniec jazzowy, taniec współczesny) i nowych styli pop kulturowych (hip hop). Ta różnorodność pozwala, zdaniem choreografów, uzyskać szersze możliwości wyartykułowania tańcem skrajności uczuć: budującej miłości i niszczycielskiej nienawiści.

choreografia: Stacy Boeddeker i Richard Palomino
scenografia: Grzegorz Pańtak
kostiumy: Stacy Boeddeker
wizualizacje: Richard Palomino
czas trwania spektaklu: 55 minut.